digitale footprint in de les?

Ik zit nu lekker in de trein te denken over waar ik een digitaal verhaal voor kan gebruiken. En ik rijd net voorbij mijn stage school en de goede ideeën beginnen voor bij te flitsen. Geen docenten meer voor de klas want iedereen heeft zijn eigen digi docent op de laptop. Maar meteen denk ik dan hoe wilt een verhaal vragen beantwoorden de enige die de vragen die over het verhaal kan beantwoorden is de schrijver zelf. Dus een digi verhaal is meer iets voor ondersteuning van een les misschien voor een pakkende les intro. En de trein dendert maar verder en opeens heb ik het een soort computer les maar dan met een digitaal verhaal. In mijn lessen hebben leerlingen veel moeite met het vinden van knoppen in Word en powerpoint. Als ik nu is bewegende plaatjes zou kunnen maken dan zou het al veel schelen misschien een idee om is uit te proberen. De gedachte van een demoproef verwerkt in een filmpje lijkt me ook wel iets, maar ik denk dan weer meteen aan het feit van hoe interactief is een filmpje met de klas. In een filmpje kan je veel minder contact hebben met een klas. Maar voor roosterwijziging zou het misschien wel weer heel vet zijn iemand die roosterwijzigingen opleest op de flatscreen van de school. Ik denk als ik zo nog door ga dat er dan alleen nog maar meer rare ideen opkomen dus ik zou zeggen reageer op de bovenstaande ideeën en kijk of je het wat vind.